سلام
بازگشتم نه برای همیشه بلکه باز باید برگردم نه در این شهر، در جایی دیگر؛ جایی که تا به جال اسمش را نشنیده بودم و حتی مسیر رسیدن به آن را نمی دانستم. اما اینبار باید بدانم که این شهر در کجاست و از کجا باید گذشت تا به آن رسید. دوران آموزشی من با تمامی بدی ها و خوبی ها، شیرنی ها و تلخی ها تمام شد، اما باز دوران تازه ای از سربازی من شروع می شود. 27 فروردین ماه 86 پادگان بیرجند ( در استان خراسان ) جایی نزدیک مرز ایران و افغانستان. باید بروم و خود را به دست تقدیر نوشته شده انسان هایی بسپارم که نمی دانم چگونه انتخاب می کنند.
حرف های زیادی برای نوشتن و گقتن دارم. نمی دانم دیگر کی می توانم بنویسم ولی من امیدوارم به نوشتن دوباره هستم و مطمئنم که باز خواهم نوشت. پس تا نوشتنی دوباره .........
